Wat wil je zien en wat zie je echt?

October 26, 2016

 

Een interessante vraag voor een kunstenaar die al een tijdje tekeningen maakt van de huisjes in het volkstuincompex tegenover haar atelier. Omdat het zulke mooie bouwsels zijn, van alles wat voorhanden is. Over hoe mensen een eigen plek maken.

On tour met Geneva, social worker in de township Plankies, Wellington, Zuid Afrika. Na een week de township vooral vanaf de eerste verdieping van het community center te hebben gade geslagen, nemen Geneva en Barbie, één van de  Mama’s, me mee op een korte rit. Een Mama heeft 15 van de allerarmste gezinnen onderhaar hoede. Ze zorgt ervoor dat ze de ouder(s) zover krijgt dat de kinderen naar de creche of school gaan, medische hulp krijgen en natuurlijk eten. Ze probeert zo’n gezin stapje voor stapje vooruit te helpen.

 

 

 

We gaan met de auto, het is te heet (37 graden) om te lopen. Wat wil ik zien: dat de sheds die ik al een week van bovenaf heb bekeken en die zeker heel pittoresk zijn, ook echt sheds zijn, waarin de rommel wordt opgeborgen.

 

Geneva vertelt dat de sheds die ik zie staan naast de kleine stenen huisjes met tuin, woningen zijn voor de armste gezinnen. Zij betalen huur, 300 rand, aan de eigenaar van het huis(je). Als iemand anders meer biedt, moeten ze gaan. Een shed bestaat uit een houten frame,  gemaakt van de stukken die van de stam worden afgezaagd om de boom van zijn bast te ontdoen. Daarop worden golfplaten bevestigd.

Heet in de zomer, koud in de winter. In de shed is misschien een kamer met een bed. ‘Ja’, zegt Geneva: ‘het is voor een gezin, een mama en een papa en kinderen, maar dan komt er ook nog een opa en een oma of tante.’ Hoe ze daar dan met z’n allen slapen? ‘Ze maken ruimte’. Met z’n allen in dat ene bed. Buiten wordt gekookt op zo’n gietijzeren pot die ik ken uit illustraties bij sprookjes. Water is een eindje lopen. Nee, geen elektriciteit, vandaar die gietijzeren pot.

 

Volgende stop: de soupkitchen, waar de kinderen die worden toegelaten in het Norsa programma
 ‘s middags eten kunnen halen. Alleen de kinderen die er het allerslechtst aan toe zijn. Zelf HIV-ge-ïnfecteerd, of uit gezinnen met ouders die HIV hebben of verslaafd zijn. Een baan, als die er al is, kunnen ze niet volhouden omdat ze te vaak ziek zijn. We lopen tussen dicht op elkaar staande sheds door tot we op een binnenplaatsje komen met een groot houtblok, een plas bloed, een forse kokkin en vier net geslachte kippen. Een jonge vrouw staat de kippen te plukken. De kokkin neemt me mee naar binnen. Op een kleedje in de deuropening ligt haar twee maanden oude kleinkind. Ik stap over haar heen de keuken in.

 

Een tweepits gasstel met daarop een pan. Een tafel, kasten, een grote koelkast – gelukkig-  en een vrolijke meneer die voorbereidingen staat te treffen voor het koken. Wat wil ik zien? Dat  het een uitzondering is. Voor hoeveel kinderen wordt er gekookt? Ik hoop dat ik 8 heb verstaan, maar ben bang dat het er toch 80 zijn. Het is een van de soupkitchens die Norsa in de township heeft opgezet.
We gaan op weg naar een Fosterhome. Norsa heeft er 4. Een stenen huisje met een woonkamer/keuken, 3 slaapkamers en een badkamer. Een fantastische echtpaar vangt hier 6 kinderen op, zelf hebben ze er ook 2. Ze zorgen ervoor dat de kinderen naar het ziekenhuis komen, alle kinderen zijn ziek: HIV, nierprobleem en hartprobleem. Ze zorgen er voor dat ze naar school gaan, hun huiswerk maken en vooral veel liefde en aandacht krijgen. Het is een 24/7 –job. De kinderen gaan om 7 uur naar bed. Om 8 uur vertelt de moeder, gaat ook bij haar het licht uit. Haar man klaagt daar regelmatig over.
Wat wil ik zien? Dat alle prachtige kinderen waarmee ik de afgelopen week heb mogen spelen, tekenen en kleien opgroeien in een gewoon gezin, in een normaal huis, niet te groot, met een eigen bed, eten, met vooral veel liefde en een toekomst.
Wat zie ik echt en wil ik dat wel zien?
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

Uitgelichte berichten

PaL's oktoberactiviteiten in Zuid Afrika

October 16, 2016

1/1
Please reload

Recente berichten

November 5, 2017

November 2, 2017

October 27, 2017

October 26, 2017

October 15, 2017

November 16, 2016

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags